ยำรวมมิตร

“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก
พระองค์มีถุงหนังใบใหญ่เอาไว้ใส่ของวิเศษต่างๆ
พระองค์เริ่มต้นด้วยการสร้างมหาสมุทรทั้ง 7 โดยการวางของวิเศษของพระเจ้า
พระองค์จะต้องวางทั้งของดีและของไม่ดีคู่กันไป
เพื่อไม่ให้ประเทศหนึ่งประเทศใดสมบูรณ์ไปกว่าประเทศอื่นๆ

ทรงเอาเทือกเขาร็อกกี้ น้ำตกไนแองการ่า วางไว้ให้อเมริกา
แล้วก็เอาทะเลทรายอริโซนา กับพายุทอร์นาโด วางไว้ด้วย
เอาป่าอเมซอนวางไว้ให้บราซิล ทรงเอาไข้ป่าวางไว้ให้ด้วย
เอาขั้วแม่เหล็กโลกวางไว้ให้แคนาดา
แต่ก็ทรงเอาความหนาวเย็นวางไว้ให้
เอาเทือกเขาหิมาลัยให้ทิเบตกับเนปาล เพื่อเป็นปราการกั้นข้าศึก
แต่ก็เอาความเบาบางของอากาศและความแห้งแล้งไว้ให้
ทุกประเทศจะได้ของคู่กันแบบนี้
ทั้งหมดจึงไม่มีประเทศไหนใดน้อยหน้ากว่ากัน
แต่พระองค์ทรงลืมประเทศรูปขวานเล็กๆทางแหลมอินโดจีน
ทรงสะพายถุงวิเศษแล้วก้าวข้ามภูเขาหิมาลัยไป
แต่ด้วยความที่เขาสูงมาก จึงเกี่ยวถุงของพระเจ้าขาด
ข้าวของดีๆที่เตรียมเอาไว้ให้ประเทศอื่นๆ
เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินอุดมสมบูรณ์ ศิลปวัฒนธรรมดีๆ
อาหารอร่อยที่สุดในโลก
ดอกไม้ ผลไม้ ชายทะเล ก็เทไปกองรวมกันที่ประเทศไทยหมด

ว้า แย่แล้ว พระเจ้าทรงคิด
ประเทศนี้ท่าทางต้องเจริญกว่าประเทศอื่นทั้งหมดแน่นอน
พระเจ้าทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุล
แต่สายเสียแล้ว
พระองค์ทรงเอาภูเขาไฟกับแผ่นดินไหวให้ญี่ปุ่นไปแล้ว
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้
ประเทศอื่นๆจะมาฟ้องร้องพระองค์ได้ว่าไม่ยุติธรรม
จะมีภัยธรรมชาติอันใดหนอ ที่จะทำให้ประเทศไทยไม่เจริญกว่าประเทศอื่นได้
เมื่อทรงคิดได้
เพื่อเป็นการป้องกันประเทศอันสมบูรณ์ที่สุดในโลกนี้ไม่ให้ล้ำไปกว่าที่อื่นๆ
พระองค์ก็เลยสร้าง “คนไทย” ขึ้นมา
ถ้ามีคนไทยอยู่ละก็ ต่อให้สมบูรณ์แค่ไหน ไทยก็ไม่มีวันเจริญ”

นิทานที่เขาอีเมล์ฟอร์เวิร์ดกันมาก็จบลงด้วยประการฉะนี้
เป็นมุกที่เจ็บปวดแต่ก็เป็นความจริง เหมือนที่เราพูดกันในวงสนทนาบ่อยๆ เมืองไทยเราดีทุกอย่าง เสียอย่างเดียวที่มีคนไทยอยู่

ปล. ผมภูมิไทยที่เป็นคนไทยครับ แม้ว่าเงินเดือนน้อย ถูกหักภาษีทุกเดือน(ไม่รู้แม่งหักไปทำไม) ขี้เกียจทำงานบ้าน  ตื่นเช้าไปทำงานทุกวัน หอมแก้มแม่ทุกวันเวลากลับจากทำงาน  กิน นอน เล่น เรียน ได้ทุกเวลา ไม่เคยคิดช่วยประเทศชาติ......แต่ผมก็มีความสุขครับ  เพราะอย่างน้อยผมก็....

   

อยู่เมืองไทย ไม่ตายหรอกครับ........

 

แต่จะตายเพราะวัน ๆ เอาแต่กัดกัน 

ไม่ยอมเอาเวลามาทำมาหากินหรือบริหารบ้านเมืองนี่แหล่ะ