ยำรวมมิตร

ในที่สุดก็หาเรื่องมาอัพได้ซักที เรื่องที่ผมอัพต่อไปนี้มันไม่ได้อคติอะไรกะอีพวกแบรนด์อย่าง หลุยส์ ติ๊งต๊อง หรือ ความลับของอีนังวิคตอเรีย(วิคตอเรียซีเคร็ด)หรอกนะคร้าบ... แต่กระผมอัพด้วยความสงกะสัยแค่นั้นเอง

....เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนคนนึง แบบว่ารู้จักกันนะครับ แม่งโคตรบ้าของแบรนด์เนมเลยครับ ไอ้ผมที่เอามานินทาไม่ใช่ อิจฉาริษยาตาร้อนหรอกนะ...ขอสารภาพว่าผมเองก็อยากได้ของแบรนด์เนมเหมือนกัน อย่างconvert all star อะไรเนี่ยผมก็มีนะ  แต่สุดท้ายมันก็แค่บาทารองรับส้นตีนเท้าของผมแค่นั้นเอง

อย่างแรกเลยผมอยากจะถามไอ้พวกใช้ของแบรนด์เนมเมืองนอกนี่มันดีกว่าของไทยตรงไหนหนอ>?ตรงนี้ผมไม่ได้พูดถึงคุณภาพนะครับ แต่ผมพูดถึงการใช้งานต่างหาก จำพวกของอย่างกระเป๋า เสื้อผ้า เครื่องประดับ ของนอกกาย น่ะครับ

ผมเคยได้ยินคนที่ทำโรงงานเสื้อผ้าที่กาญจนบุรีเล่ามานะครับว่า เค้าหัวเราะแทบฟันปลอมกระเด็น(แก่แล้วครับ) พอคนรู้จักโชว์กางเกงยีนส์ยี่ห้อลีวายส์ แบบอวดว่าซื้อมาราคาเท่านี้นะ  เป็นไงบ้าง

คน ๆนี้แกก็เลยบอกเพื่อนแกว่าไอ้ของแบบนี้เห็นจนเบื่อ เพราะมันผลิตในโรงงานเสื้อผ้าที่แกทำอยู่ ก็แค่ส่งไปให้พี่กัน(อเมริกา)ปั๊มยี่ห้อ แล้วพี่กันก็ส่งกลับมาขายให้เราด้วยราคาโหด!!!! แค่นั้นเอง

โอ๊ย....ความจริงเจ็บแสบมาก ไม่ชมแถมยังมาเปิดโปงอีก....

อย่างเสื้อผ้า อันนี้ขอยกตัวอย่างคุณผู้หญิงไฮโซครับ ที่exteenผมเชื่อว่า ไม่มีผู้หญิงแบบนี้แน่ ๆ แบบว่าถูกชมว่าเสื้อสวย หล่อนต้องอุทานออกมาทันทีว่า

"ซื้อมา3000ย่ะ ของวาเลนติโน่(ใครว่ะ) เชียวนะ ใส่สบาย เนื้อผ้าดี จากอิตาลีเลยนะตัว"

มาถึงตอนนี้ ..โอ๊ย..เดี๊ยนภูมิใจฮ่ะใช้ของเมืองนอก.... (กรุณาทำเสียงดัดจริตนิดนึง)  แต่กรูเห็นมันก็แค่เสื้อผ้าสวย ๆใส่ปกปิด(บางคนก็เปิด)ร่างกายเท่านั้นเองนี่หว่า ไม่เห็นต่างจากไอ้ตัวละ79 สองตัว150เท่าไหร่เลย

อ่ะๆๆมาถึงกระเป๋า ต้องกุซซี่นะยะ ราคาเหยียบหมื่น เห็นเพื่อนสะพายของกิ๊กก๊อก199บาทต้องอวดหน่อย  แต่ผมก็เห็นว่ามันก็ใส่ของได้เหมือนกันนี่หว่า แถมไอ้199บาทดูดีมีสไตล์มากกว่าอีก  รำคาญยี่ห้อกุ๊ดจี่กุ๊ซซี่ด้วย ลายอะไรก็ไม่รู้ไม่เห็นสวยเลย ดูแล้วปวดตาครับ เอ้อ....ราคาเหยียบหมื่นแต่สวยได้แค่นี้เอง

สุดท้ายมาถึงอาหาร.....หลาย ๆคนคงเคยทานพิซซ่า แมคโดนัลด์ เคเอฟซี มาจนเบื่อแล้ว  ผมไม่ชอบเลยครับขอบอกตรง ๆ มันมีแต่ไขมันแถมแพงอีกมื้อละเหยียบร้อยได้แค่โค้ก เฟรนฟรายส์ เบอร์เกอร์

ยิ่งได้มาดูหนังเรื่อง supersize me ผมเลยเลิกอาหารขยะเลยครับ ทานข้าวแกงธงฟ้าแทน เพราะว่าราคาย่อมเยาว์และแน่นอนมันอร่อยก็มันของคนไทยนี่ครับ เค้าทำมาให้ถูกปากเราอยู่แล้ว

....มาถึงตอนนี้ ผมไม่เคยคิดว่าคนที่นิยมใช้ของแบรนด์เนมจะบ่งบอกถึงฐานะ รสนิยมอะไรนะครับ แต่ตรงกันข้ามผมกลับคิดว่าพวกนี้"โง่"มากมาย เพราะเอาเงินไปให้ต่างชาติ ส่วนตัวเองได้แค่ของที่มีแค่ยี่ห้อของเค้าเท่านั้น ของดี ๆในไทยมีมากมายครับ ดีไม่แพ้ของนอกก็เยอะ แต่ทุกวันนี้เรามีพวกนี้อยู่ไง ต่างชาติเลยได้ใจ อยากให้ทุกคนหันมามองของไทยเราครับ ผมคิดว่ามันดีมากเลยนะของไทยเนี่ย เพียงแต่.....มันไม่ใช่ยี่ห้อชื่อหรูหราเท่านั้นเอง......